Η ΑΣΤΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΒΑΝΑ

Καθώς η χώρα μας βυθί­ζε­ται ολο­ένα και πιο βαθιά στην οικο­νο­μική κατα­στροφή, στον ορί­ζο­ντα έχει αρχί­σει να δια­γρά­φε­ται το φάσμα της επι­σι­τι­στι­κής κρί­σης. Όσο κι αν δυσκο­λεύ­ο­νται οι περισ­σό­τε­ροι να το εννο­ή­σουν, ένα μεγάλο μέρος του πλη­θυ­σμού, κυρίως κάτοι­κοι των μεγα­λου­πό­λεων, άνερ­γοι, νέοι, γυναί­κες και συντα­ξιού­χοι, αντι­με­τω­πί­ζει ή θα αντι­με­τω­πί­σει σύντομα την απειλή της πεί­νας. Η ανη­συ­χία και η αγω­νία που μας έχει κατα­λά­βει όλους αντα­να­κλά αυτή ακρι­βώς τη βεβαιό­τητα των πολι­τών, άσχετα αν οι πολι­τι­κοί μας έχουν άλλα κατά νου. Τί κάνει, λοι­πόν, μια χώρα, ένας λαός, μια πόλη έστω, όταν βρί­σκε­ται μπρο­στά σε ένα τέτοιο  ενδε­χό­μενο; Πώς απα­ντά στη φοβερή αυτή πρό­κληση πριν η επι­σι­τι­στική κρίση μετα­τρα­πεί σε ανθρω­πι­στική κρίση; Πέρα από την οποια­δή­ποτε πολι­τική απά­ντηση που θα δοθεί στις εκλο­γές, θα πρέ­πει παράλ­ληλα να ανα­ζη­τή­σουμε, σαν άτομα, σαν ομά­δες, σαν οργα­νω­μέ­νες κοι­νό­τη­τας, πρω­τό­τυ­πες λύσεις παρα­γω­γής τρο­φί­μων με επεί­γο­ντα χαρα­κτήρα και συμ­με­τοχή όσο το δυνα­τόν περισ­σό­τε­ρων πολι­τών. Είναι κι αυτό μια πολι­τική απά­ντηση και μάλι­στα ύψι­στης προτεραιότητας.

Το παρά­δειγμα της Κού­βας και ιδιαί­τερα της πρω­τεύ­ου­σάς της, της Αβά­νας, δεί­χνει μια ρεα­λι­στική κατεύ­θυνση στην αντι­με­τώ­πιση της επι­σι­τι­στι­κής κρί­σης μέσω της αστι­κής γεωρ­γίας. Το επι­τυ­χέ­στατο και υπο­δειγ­μα­τικό αυτό πρό­γραμμα αστι­κής γεωρ­γίας ήταν προ­ϊόν μιας αδή­ρι­της ανά­γκης. Το 1989, η Σοβιε­τική Ένωση κατέρ­ρευσε και η Κούβα βρέ­θηκε ξαφ­νικά επί ξύλου κρε­μά­μενη. Χωρίς ξένο συνάλ­λαγμα, χωρίς πετρέ­λαιο, χωρίς τρό­φιμα (εισή­γαγε το 50% των τρο­φί­μων της!), χωρίς λιπά­σματα και φυτο­φάρ­μακα. Και όμως η Αβάνα και η Κούβα επέ­ζη­σαν. Όπως εξη­γεί το άρθρο μας Η αστική γεωρ­γία στην Αβάνα, οι πολί­τες και η κυβέρ­νηση κινη­το­ποι­ή­θη­καν και εφάρ­μο­σαν το μεγα­λύ­τερο ολο­κλη­ρω­μένο πρό­γραμμα αστι­κής γεωρ­γίας στον κόσμο. Το ένα τρίτο της έκτα­σης της πόλης μετα­τρά­πηκε σε κήπους και πολύ σύντομα η επι­σι­τι­στική κρίση ξεπε­ρά­στηκε. Εντού­τοις, οι αστι­κοί κήποι της Αβά­νας συνε­χί­ζουν να παρά­γουν και σήμερα φρέ­σκα λαχα­νικά και άλλα τρό­φιμα προ­σφέ­ρο­ντας στους Αβα­νέ­ζους πολύ καλύ­τε­ρες δια­τρο­φι­κές ευκαιρίες.

Μπο­ρεί το πολι­τι­κο­οι­κο­νο­μικό μοντέλο της Κού­βας να ήταν ριζικά δια­φο­ρε­τικό, μπο­ρεί οι διε­θνείς πολι­τι­κές συγκυ­ρίες να ήταν τελείως αλλιώ­τι­κες, μπο­ρεί εμείς οι Έλλη­νες να είμα­στε το κάτι άλλο, όμως υπάρ­χει μια ακλό­νητη πραγ­μα­τι­κό­τητα: Έχουμε μπει κι εμείς στην πορεία για την  επι­σι­τι­στική κρίση. Οι κάτοι­κοι της Αβά­νας έδω­σαν τη δική τους επι­τυ­χη­μένη απά­ντηση. Οι κάτοι­κοι του κλει­νού άστεως τί απά­ντηση θα δώσουν; Είναι και­ρός να αρχί­σουμε να τα σκε­φτό­μα­στε όλα αυτά. Δείτε το νέο μας άρθρο.

ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΑ ΚΟΤΕΤΣΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Η ώρα της αλή­θειας για το κοτέ­τσι σας: Η στιγμή που οι που­λά­δες σας γεν­νούν σε άνε­τες, ασφα­λείς φωλιές.

Για να φτιά­ξετε σωστά ένα κοτέ­τσι στην αυλή σας, σίγουρα χρειά­ζε­στε κάποιες ιδέες, κάποια υπο­δείγ­ματα, κάποιες εικό­νες του τι έχουν κάνει άλλοι για το ίδιο ζήτημα. Οπωσ­δή­ποτε το Internet μπο­ρεί να σας δεί­ξει πολλά, μόνο που αυτά τα πολλά είναι σκόρ­πια από δω και από κει. Ύστερα είναι και ο εξο­πλι­σμός που θα χρεια­στεί το κοτέ­τσι σας: Ταΐ­στρες, ποτί­στρες, φωλιές… Γι’ αυτό, λοι­πόν, με το σημε­ρινό εικο­νο­γρα­φη­μένο άρθρο μας Χει­ρο­ποί­ητα κοτέ­τσια και εξο­πλι­σμός, σας προ­σφέ­ρουμε συγκε­ντρω­μέ­νες αρκε­τές τέτοιες ιδέες κοτε­τσιών και εξο­πλι­σμού, ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας όμως κάτι: Δεν υπάρ­χει τυπο­ποι­η­μένο κοτέ­τσι. Ο καθέ­νας φτιά­χνει αυτό που τον εξυ­πη­ρε­τεί καλύ­τερα, σύμ­φωνα με τον χώρο που δια­θέ­τει, με τα υλικά που έχει και με τα χρή­ματα που μπο­ρεί ή θέλει να ξοδέ­ψει. Δεν είναι ανά­γκη να κάνει κανείς σοβαρά έξοδα για ένα κοτέ­τσι. Όπως θα δείτε στο σημε­ρινό άρθρο μας, μπο­ρεί κανείς να φτιά­ξει άνετα, λει­τουρ­γικά κοτέ­τσια ακόμα και με ακα­τέρ­γα­στη ξυλεία. Ή ωραιό­τα­τες ταΐ­στρες από παλιούς (και καλά καθα­ρι­σμέ­νους) κου­βά­δες με καπάκι. Άλλω­στε γι’ αυτό δεν κάνουμε κοτέ­τσια; Για να ξεφύ­γουμε λιγάκι απ’ την παγίδα του χρή­μα­τος και του καταναλωτισμού…

ΜΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ένα προ­βλη­μα­τάκι χθες το βράδι (Internal server error) πέταξε έξω τους επι­σκέ­πτες μας μεταξύ 7.00 και 8.30 μ.μ. και δεν επέ­τρεπε ούτε καν σ’ εμάς να μπούμε και να το διορ­θώ­σουμε. Τελικά τα κατα­φέ­ραμε και η ταλαι­πω­ρία κρά­τησε μόλις μιά­μιση ώρα. Εκ μέρους του… server μας, ζητάμε συγγνώμη.

Τις τελευ­ταίες μέρες/εβδομάδες/μήνες, έχουν αρχί­σει να πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται και να επι­τα­χύ­νο­νται οι πρω­το­βου­λίες για τοπι­κό­τητα, οικο­νο­μική αυτάρ­κεια και βιω­σι­μό­τητα: Δίκτυα ανταλ­λα­γών, κοι­νω­νικά ιατρεία, αλλη­λέγ­γυο εμπό­ριο, δρά­σεις αστι­κής γεωρ­γίας, τοπικό χρήμα, κίνημα της πατά­τας και άλλων γεωρ­γι­κών προ­ϊ­ό­ντων, ταχύρ­ρυθμα σεμι­νά­ρια στο Ι.Γ.Ε., κοι­νο­τι­κοί κήποι στο αγρό­κτημα της Γεω­πο­νι­κής Θεσ­σα­λο­νί­κης, άλλες πρω­το­βου­λίες για κοι­νο­τι­κούς κήπους, ατο­μι­κές πρω­το­βου­λίες, καθη­με­ρι­νές συζη­τή­σεις και ανα­ζη­τή­σεις παντού για το πώς θα βρούμε τρό­πους να επι­βιώ­σουμε μέσα στην οικο­νο­μική και την επι­κεί­μενη επι­σι­τι­στική κρίση. Στο ΚΕΒΙΩ πιστεύ­ουμε πως όλα αυτά είναι δείγ­ματα μιας βαθύ­τα­της μετα­βο­λής που έχει αρχί­σει να επι­συμ­βαί­νει στην ελλη­νική κοι­νω­νία, καθώς υπο­χρε­ώ­νε­ται να εγκα­τα­λεί­ψει τον κατα­να­λω­τι­σμό και τον δανεικό πλούτο και ενα­γω­νίως ανα­ζητά εναλ­λα­κτι­κούς δρό­μους μετά­βα­σης σε βιώ­σιμα οικο­νο­μικά και πολι­τι­στικά μοντέλα. Και όσο περ­νάει από το χέρι μας, προ­σπα­θούμε να τα προ­βά­λουμε από το site μας και τις σελί­δες μας στα social media με σχό­λια, με links, με άρθρα…

Γι’ αυτό, λοι­πόν, σας  προ­σκα­λούμε να μας ενη­με­ρώ­νετε για όποια σχε­τική πρω­το­βου­λία στην οποία συμ­με­τέ­χετε ή η οποία έχει υπο­πέ­σει στην αντί­ληψή σας. Η δύναμη αυτών των μετα­βο­λών πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται όταν προ­βάλ­λο­νται δημό­σια και γίνε­ται αντι­λη­πτό απ’ όλους πως εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα βαθύ κίνημα από τη ρίζα της κοι­νω­νίας. Είμα­στε σίγου­ροι πως οι πολ­λοί και συνε­χώς αυξα­νό­με­νοι επι­σκέ­πτες μας βλέ­πουν με ενδια­φέ­ρον τέτοιες πρω­το­βου­λίες, παρα­δειγ­μα­τί­ζο­νται απ’ αυτές και προ­χω­ρούν ενθαρ­ρυ­μέ­νοι σε ανά­λο­γες δικές τους. Μπο­ρείτε να μας ενη­με­ρώ­νετε εύκολα στέλ­νο­ντάς μας email στη διεύ­θυνση info(@)kevio(.)gr — παρα­κα­λούμε αφαι­ρέ­στε τις παρεν­θέ­σεις. Γράψτε στο μήνυμά σας όσες πλη­ρο­φο­ρίες έχετε για τη συγκε­κρι­μένη πρω­το­βου­λία και δώστε μας στοι­χεία επι­κοι­νω­νίας (email, διεύ­θυνση Ίντερ­νετ ή τηλέ­φωνα) για να σχη­μα­τί­σουμε μια σαφή εικόνα.

ΤΟ ΣΠΑΝΑΚΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ

Ο πασί­γνω­στος κόμικ χαρα­κτή­ρας Ποπάυ έχει συν­δε­θεί άρρη­κτα με το σπα­νάκι, που υπο­τί­θε­ται πως είναι το μυστικό της φοβε­ρής δύνα­μης του γρα­φι­κού αυτού ήρωα.

Αν και έχει περά­σει η εποχή της σπο­ράς του (Αύγουστος-Φεβρουάριος), είναι καλό να γνω­ρί­σετε το σπα­νάκι (spinacia oleracea) για να το εντά­ξετε από τώρα στο καλ­λιερ­γη­τικό σας πρό­γραμμα αμέ­σως μετά το καλο­καίρι. Πλού­σιο σε σίδηρο και βιτα­μί­νες, το πολύ­τιμο αυτό λαχα­νικό αντέ­χει πολύ στα κρύα του χει­μώνα και μερι­κές μικρές σει­ρές σπα­νάκι στον λαχα­νό­κηπό σας, σπαρ­μέ­νες σε δια­φο­ρε­τι­κούς χρό­νους, μπο­ρούν να σας προ­σφέ­ρουν παρα­τε­τα­μέ­νες συγκο­μι­δές και να εμπλου­τί­σουν το τρα­πέζι σας με νόστιμα και ενδια­φέ­ρο­ντα πιάτα και σαλάτες.

Το πώς καλ­λιερ­γεί­ται το σπα­νάκι θα το δια­βά­σετε στο νέο άρθρο μας Το σπα­νάκι και πώς καλ­λιερ­γεί­ται. Εδώ θα πούμε λίγα λόγια για την ιστο­ρία του που ακού­γε­ται παρα­μυ­θέ­νια. Λέγε­ται πως κατά­γε­ται από την Περ­σία (σημε­ρινό Ιράν και γύρω χώρες) και Άρα­βες έμπο­ροι το μετέ­φε­ραν αρχικά στην Ινδία κι από εκεί μετα­φέρ­θηκε από άλλους στην Κίνα. Η πρώτη γρα­πτή ανα­φορά γι’ αυτό το λαχα­νικό είναι στα κινέ­ζικα και λέει ότι έφτασε από την Ινδία μέσω Νεπάλ (μάλ­λον το 647 μ.Χ.) Δύο αιώ­νες αργό­τερα οι Σαρα­κη­νοί το εισή­γα­γαν στη Σικε­λία και τον 10ο μ.Χ. αιώνα υπάρ­χουν τρεις γρα­πτές ανα­φο­ρές γι’ αυτό στις μεσο­γεια­κές χώρες. Τον 13ο αιώνα εισά­γε­ται στη Γερ­μα­νία, τον 14ο στη Γαλ­λία και την Αγγλία όπου και περι­λαμ­βά­νε­ται σε έναν από τους πρώ­τους οδη­γούς μαγει­ρι­κής. Το 1533 μάλι­στα, η Αικα­τε­ρίνη των Μεδί­κων έγινε βασί­λισσα της Γαλ­λίας και είχε τόσο ενθου­σια­στεί με το σπα­νάκι που επέ­μενε να σερ­βί­ρε­ται σε κάθε γεύμα του παλα­τιού. Ακόμα και σήμερα τα πιάτα με σπα­νάκι λέγο­νται “φλω­ρε­ντινά”, επειδή η Αικα­τε­ρίνη είχε γεν­νη­θεί στη Φλω­ρε­ντία. Γνω­ρί­στε το ιστο­ρικό αυτό λαχα­νικά δια­βά­ζο­ντας το σημε­ρινό μας άρθρο.

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ

Ένα νέο φαι­νό­μενο έχει αρχί­σει να εξα­πλώ­νε­ται στην Ελλάδα. Η μαζι­κές παραγ­γε­λίες αγρο­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων απευ­θείας από τους παρα­γω­γούς απο­τε­λεί μια πολύ ενδια­φέ­ρουσα πρω­το­βου­λία πολι­τών με πολ­λα­πλά οφέλη στους κατα­να­λω­τές, τους παρα­γω­γούς και τις τοπι­κές κοινωνίες.

Το φαι­νό­μενο των μαζι­κών παραγ­γε­λιών, όπως λόγου χάρη αυτές που οργα­νώ­νει η Εθε­λο­ντική Ομάδα Δρά­σης Ν. Πιε­ρίας (otoposmou​.gr) με το σύν­θημα “μπο­ρούμε και μόνοι μας” και με πρω­το­βου­λίες όπως την “€ 2,5 το δεκά­κιλο” (για μαζική προ­μή­θεια πατά­τας), μας δεί­χνουν το μέλλον.

Η κίνηση αυτή έχει σκοπό να φέρει σε άμεση επαφή τους κατα­να­λω­τές με τους παρα­γω­γούς, παρα­κάμ­πτο­ντας τους μεσά­ζο­ντες που φου­σκώ­νουν τις τιμές. Σε μια εποχή που οι τιμές των τρο­φί­μων μέσα στις αλυ­σί­δες δια­νο­μής αυξά­νουν με πολύ γρή­γορο τρόπο, οι άνθρω­ποι ψάχνουν να βρουν εναλ­λα­κτι­κές για να επιβιώσουν.

Η Ομάδα Δρά­σης ήδη ήλθε σε επαφή με παρα­γω­γούς πατά­τας από το Νευ­ρο­κόπι, ενώ πολ­λοί άλλοι έχουν δεί­ξει ενδια­φέ­ρον να της δια­θέ­σουν άλλα προ­ϊ­ό­ντα όπως ρύζι, λάδι, ελιές και όσπρια. Η επό­μενη κίνηση είναι η προ­μή­θεια ρυζιού, ενώ η προ­μή­θεια πατά­τας έχει γίνει μια στα­θερή δρα­στη­ριό­τητα για τα μέλη της Ομά­δας Δρά­σης, καθώς κάθε Σάβ­βατο διορ­γα­νώ­νε­ται παρά­δοση σε ολο­ένα και περισ­σό­τε­ρους καταναλωτές.

Σε απά­ντηση σε αυτή την κίνηση, ένα κατά­στημα αλυ­σί­δας σού­περ μάρ­κετ που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στην Κατε­ρίνη ανα­κοί­νωσε τιμή 0,35 ευρώ το κιλό για πατά­τες, από 0,70 ευρώ που ήταν η κανο­νική τιμή μέσα στο σού­περ μάρ­κετ, που πλη­σιά­ζει την τιμή της πρω­το­βου­λίας. Βλέ­πουμε ξανά να λει­τουρ­γεί ο αντα­γω­νι­σμός προς όφε­λος του κατα­να­λωτή, κάτι που οι μεσά­ζο­ντες και οι αλυ­σί­δες δια­νο­μής είχαν καταρ­γή­σει εκ των πραγ­μά­των με τις πρα­κτι­κές τους.

Πρω­το­βου­λίες σαν και αυτή είναι θεμε­λειώ­δεις για την αντι­με­τώ­πιση του κιν­δύ­νου της πεί­νας σε τοπικό επί­πεδο και της πρό­σβα­σης σε φρέ­σκα θρε­πτικά προ­ϊ­ό­ντα. Ήδη πολ­λοί φορείς, και κυρίως δήμοι, ακόμα και το Πανε­πι­στή­μιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, έχουν εμφα­νι­στεί σε όλη την Ελλάδα και προ­ω­θούν πωλή­σεις βασι­κών τρο­φί­μων χωρίς μεσά­ζο­ντες. Φαί­νε­ται πως το “Κίνημα της Πατά­τας” απλώ­νε­ται παντού σαν πυρκαγιά!

Στο ΚΕΒΙΩ χαι­ρε­τί­ζουμε τέτοιες πρω­του­βου­λίες και θα τις στη­ρί­ζουμε, καθώς τις θεω­ρούμε βασι­κές σε περιό­δους βαθιάς κρί­σης, όπως η σημε­ρινή. Ελπί­ζουμε μόνο να μην δούμε φαι­νό­μενα κατα­πο­λέ­μη­σης αυτών των πρω­το­βου­λιών από κερ­δο­σκό­πους, μεσά­ζο­ντες, εται­ρείες και το ίδιο το κράτος…

Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

Καθώς οι οικο­νο­μίες συρ­ρι­κνώ­νο­νται, μια παγκό­σμια λαϊκή εξέ­γερση ορθώ­νε­ται απέ­να­ντι στις ελίτ εξου­σίας διεκ­δι­κώ­ντας πρό­σβαση στα απα­ραί­τητα για την ανθρώ­πινη επι­βί­ωση. Ποιά είναι η υπο­κεί­μενη δυνα­μική αυτής της σύγκρου­σης και πώς πιθα­νό­τατα θα εξε­λι­χθεί; Μ’ αυτό το πιθανό ενδε­χό­μενο ασχο­λεί­ται ο καθη­γη­τής Richard Heinberg στο δοκί­μιό του Η σύγκρουση του αιώνα, που δημο­σιεύ­ουμε σήμερα. Ο Heinberg υπο­στη­ρί­ζει εδώ ότι εξαι­τίας της διπλής κατα­στρο­φι­κής κρί­σης του και­ρού μας, χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής και ενερ­γεια­κής, ο βιο­μη­χα­νι­κός πολι­τι­σμός οδεύει ανα­πό­φευ­κτα προς την απλο­ποί­ηση, την απο­κέ­ντρωση και την απο­α­νά­πτυξη — δηλαδή την κατάρ­ρευση — και μοι­ραία στη σύγκρουση ανά­μεσα στις όλο και περισ­σό­τερο φτω­χο­ποιού­με­νες μάζες και τις πολι­τι­κές και οικο­νο­μι­κές ελίτ που θα προ­σπα­θή­σουν με κάθε μέσο να δια­τη­ρή­σουν το status quo.

Για να παρα­κο­λου­θή­σει τη δια­φαι­νό­μενη αυτή πορεία, ο Heinberg δια­τυ­πώ­νει τέσ­σερα πιθανά σενά­ρια για το τι ενδε­χο­μέ­νως θα συμ­βεί — τα δύο πρώτα τα έχουμε ήδη ζήσει στην Ελλάδα. Το σενά­ριο Α (συνε­χί­ζουμε σα να μην έγινε τίποτα) προ­φα­νώς δεν μπο­ρεί να στα­θεί σήμερα που­θενά, ενώ το σενά­ριο Β (επι­βολή λιτό­τη­τας στις μάζες) οδη­γεί στην κοι­νω­νική και οικο­νο­μική απο­σύν­θεση, όπως πολύ καλά γνω­ρί­ζουμε στη χώρα μας. Κάποια στιγμή τα δύο αυτά σενά­ρια θα παρα­χω­ρή­σουν τη θέση τους στο σενά­ριο Γ (κεντρική εξα­σφά­λιση των προς το ζην από το κρά­τος), αλλά κι αυτή η λύση δεν φαί­νε­ται να μπο­ρεί να αντέ­ξει για πολύ λόγω των συνε­χώς μειού­με­νων ενερ­γεια­κών πόρων. Έτσι όλα τα πιθανά σενά­ρια και στρα­τη­γι­κές μοι­ραία οδη­γούν στο σενά­ριο Δ (τοπική εξα­σφά­λιση των προς το ζην). Από εντε­λώς άλλους δρό­μους, ο Heinberg κατα­λή­γει στο ίδιο συμπέ­ρα­σμα που δια­πνέει την προ­σπά­θειά μας εδώ στο ΚΕΒΙΩ: Ότι δηλαδή η επι­στροφή στην πρω­το­γενή παρα­γωγή και οικο­νο­μία, η ανα­βί­ωση των τοπι­κών αγο­ρών και κοι­νο­τή­των, η καλ­λιέρ­γεια γνή­σιων σχέ­σεων εμπι­στο­σύ­νης και συνερ­γα­σίας με το άμεσο κοι­νω­νικό μας περι­βάλ­λον, η εκπαί­δευση σε πρα­κτι­κές και χρή­σι­μες δεξιό­τη­τες, η ανά­πτυξη συνερ­γα­τι­κών και συνε­ται­ρι­στι­κών λύσεων — με μια λέξη, η τοπι­κό­τητα, όπως την ονο­μά­ζει ο Heinberg — θα απο­τε­λούν σύντομα τη μόνη βάση κοι­νω­νι­κής και βιο­λο­γι­κής επι­βί­ω­σης για τη συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των ανθρώ­πων. Ιδιαί­τερα στην τσα­κι­σμένη από τόση πολλή ευρω­παϊκή “αλλη­λεγ­γύη” Ελλάδα, μπο­ρούν να απο­τε­λέ­σουν το θεμέ­λιο μιας νέας, αυθε­ντι­κής και ρεα­λι­στι­κής πολι­τι­κής πλατ­φόρ­μας. Και αν η ελλη­νική ελίτ εξου­σίας δεν είναι σε θέση (που δεν είναι) να αντι­λη­φθεί ότι οφεί­λει να διευ­κο­λύ­νει με συγκε­κρι­μένα πολι­τικά μέτρα αυτή τη μετά­βαση προς την τοπι­κό­τητα, τόσο το χει­ρό­τερο γι’ αυτήν. Δείτε ολό­κληρο το δοκί­μιο του Heinberg.

ΤΑΧΥΡΡΥΘΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ Ι.Γ.Ε.

Ταχύρρυθμα σεμινάρια από το ΙΓΕΤον Μάρ­τιο 2012 το Ινστι­τούτο Γεω­πο­νι­κών Επι­στη­μών (Ι.Γ.Ε.) προ­τί­θε­ται να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει 7 νέα ταχύρ­ρυθμα σεμι­νά­ρια (40 ωρών) με τους εξής τίτλους:

  1. Μελισ­σο­θε­ρα­πεία
  2. Ξύλο – Ξύλι­νες κατασκευές
  3. Απε­ντο­μώ­σεις – Μυοκτονίες
  4. Ταρα­τσό­κη­ποι
  5. Εναλ­λα­κτι­κές Καλλιέργειες
  6. Καλ­λιέρ­γεια μανιταριών
  7. Βιο­λο­γική Κτηνοτροφία

Η ημέρα διε­ξα­γω­γής των σεμι­να­ρίων προ­βλέ­πε­ται να είναι η Παρα­σκευή και ώρα 17:00 – 20:30 (το ανα­λυ­τικό πρό­γραμμα με τις ημε­ρο­μη­νίες  θα δοθεί μόνον σε αυτούς που θα εγγραφούν).

Οι εγγρα­φές θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν στο Κτή­ριο Κρι­μπά (Γραμ­μα­τεία) 14:00 – 20:00 από 20 Φεβρουα­ρίου  εως 1 Μαρ­τίου 2012 (Υπεύ­θυ­νος εγγρα­φών κ. Βαβου­ρά­κης 210–8083312).

Το κόστος συμ­με­το­χής είναι 100€ (για το κάθε σεμινάριο).

Το Ι.Γ.Ε. βρί­σκε­ται στη Λεω­φόρο Κηφι­σίας 182, στην Κηφισιά.

Περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρίες: www​.ige​.gr

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Τα δύσκολα έχουν φτά­σει για τα καλά. Και όπως φαί­νε­ται, έρχο­νται ακόμα πιο δύσκο­λες μέρες. Ο παλιός μας τρό­πος ζωής μάλ­λον δεν πρό­κει­ται να επι­στρέ­ψει για πολλά χρό­νια. Έτσι, αυτό που επι­βάλ­λει ο και­ρός μας είναι να βρούμε τρό­πους φει­δω­λούς, βιώ­σι­μους και αξιο­πρε­πείς που θα εξα­σφα­λί­σουν την επι­βί­ωση στην οικο­γέ­νειά μας. Χωρίς να στε­ρη­θούμε βασικά πράγ­ματα, χωρίς να νιώ­θουμε από­γνωση, χωρίς να κάνουμε άσκο­πες και άμυα­λες κινή­σεις. Στο νέο άρθρο μας Οικο­γε­νεια­κές στρα­τη­γι­κές επι­βί­ω­σης θα βρείτε 11 στρα­τη­γι­κές για το πώς να αντέ­ξετε την οικο­νο­μική κρίση. Ξεκι­νώ­ντας από την ανά­γκη να κλεί­σετε πρώτα απ’ όλα τα αυτιά σας στη δια­φή­μιση, στους πολι­τι­κούς και στην τηλε­ό­ραση, το άρθρο εξη­γεί γιατί πρέ­πει επει­γό­ντως να βρείτε τρόπο να κλεί­σετε όλα τα χρέη σας, να εγκα­τα­λεί­ψετε αν γίνε­ται το αυτο­κί­νητό σας, να μάθετε να βρί­σκετε καλά αλλά μετα­χει­ρι­σμένα πρόγ­ματα σε παζά­ρια και στο­κά­δικα, να βρείτε και δεύ­τερη απα­σχό­ληση αν μπο­ρείτε, να παρά­γετε δικά σας λαχα­νικά κ.ά. Και πάνω απ’ όλα εξη­γεί την από­λυτη ανά­γκη για σθε­ναρή ψυχο­λο­γική στάση και αυτο­ε­κτί­μηση. Δείτε το άρθρο.

ΠΩΣ ΝΑ ΣΤΕΓΑΣΕΤΕ ΤΑ ΚΟΥΝΕΛΙΑ ΣΑΣ

Τα κου­νέ­λια χρειά­ζο­νται όχι μόνο τροφή αλλά και στέγη! Αν απο­φα­σί­σατε να βάλετε κου­νέ­λια στην αυλή σας ή στο κτήμα σας, αξί­ζει να δείτε το εκτε­τα­μένο άρθρο μας Πώς να στε­γά­σετε τα κου­νέ­λια σας που δημο­σιεύ­ουμε σήμερα. Σας απο­κα­λύ­πτει πολ­λές άγνω­στες λεπτο­μέ­ρειες και μυστικά της κατα­σκευής κλου­βιών για κου­νέ­λια. Εξη­γεί ποιά υλικά πρέ­πει να προ­τι­μή­σετε, τι εργα­λεία χρειά­ζε­στε, τι δια­στά­σεις πρέ­πει να δώσετε στα κλου­βιά και πολλά ακόμα. Αν έχετε απο­φα­σί­σει να βάλετε τα κου­νέ­λια σε στε­γα­σμένο χώρο, τότε θα πρέ­πει να κατα­σκευά­σετε τετρά­γωνα ή ημι­κυ­λιν­δρικά μεταλ­λικά κλου­βιά από συρ­μά­τινο πλέγμα. Το άρθρο σας εξη­γεί το πώς, παρα­θέ­το­ντας και σχέ­δια με λεπτο­μέ­ρειες. Εξί­σου λεπτο­με­ρείς είναι οι πλη­ρο­φο­ρίες για την περί­πτωση που πρό­θεσή σας είναι να εκθρέ­ψετε τα κου­νέ­λια σας στο ύπαι­θρο. Τότε χρειά­ζε­στε ειδικά υπαί­θρια κλου­βιά που θα τα προ­στα­τεύ­ουν  από τις και­ρι­κές συν­θή­κες και τα επι­θε­τικά ζώα και το άρθρο σας παρου­σιά­ζει μερικά από τα καλύ­τερα σχέ­δια για τέτοιου τύπου κλου­βιά. Δείτε το άρθρο.

ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΙΚΡΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ

Καθώς τα πάντα καταρ­ρέ­ουν γύρω μας μέσα σε μια πρω­το­φανή κρίση, το καί­ριο ερώ­τημα που τίθε­ται είναι τι μπο­ρεί να γεν­νη­θεί μέσα από τα ερεί­πια του εξα­φα­νι­ζό­με­νου τρό­που ζωής μας. Στο αισιό­δοξο άρθρο του Η γεωρ­γία μικρής κλί­μα­κας και οι Νέοι Αγρό­τες, ο Βασί­λης Μ. υπο­στη­ρί­ζει πως μέσα από τον χαλα­σμό της κατάρ­ρευ­σης και της επερ­χό­με­νης επι­σι­τι­στι­κής κρί­σης προ­βάλ­λει η ελπίδα της γεωρ­γίας μικρής κλί­μα­κας και του κινή­μα­τος των Νέων Αγρο­τών. Στη θέση της βιο­μη­χα­νο­ποι­η­μέ­νης και εξαρ­τη­μέ­νης από το πετρέ­λαιο γεωρ­γίας μεγά­λης κλί­μα­κας βλέ­πει να γεν­νιέ­ται (ή να ξανα­γεν­νιέ­ται) το ανθε­κτικό μοντέλο του μικρού, ευέ­λι­κτου και ευπρο­σάρ­μο­στου αγρο­κτή­μα­τος, που καλύ­πτει τις επι­σι­τι­στι­κές ανά­γκες της οικο­γέ­νειας του παρα­γω­γού, αλλά και ενός τμή­μα­τος της τοπι­κής κοινωνίας.

Οι Νέοι Αγρό­τες είναι μια νέα τάξη παρα­γω­γών, πρώην κατοί­κων πόλεων, που επι­στρέ­φουν στα χωριά των προ­γό­νων τους ή επι­λέ­γουν έναν και­νούρ­γιο τόπο στην επαρ­χία, διεκ­δι­κώ­ντας το μέλ­λον που τους στέ­ρησε η καταρ­ρέ­ουσα οικο­νο­μία του πλα­στι­κού χρή­μα­τος και του δανει­κού πλού­του. Πυρή­νας αυτής της νέας τάξης είναι οι 40.000 νέοι που ανα­κοί­νωσε προ καιρό η ΠΑΣΕΓΕΣ ότι επέ­στρε­ψαν στα χωρά­φια της οικο­γέ­νειάς τους — όπως σημειώ­ναμε και στο προη­γού­μενο σχό­λιό μας Και­ρός για κοι­νο­τι­κούς κήπους. Ο Βασί­λης Μ. παρα­τη­ρεί ότι οι Νέοι Αγρό­τες είναι οι πρώ­τοι μορ­φω­μέ­νοι αγρό­τες στην ανθρώ­πινη ιστο­ρία, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται πολι­τικά και κοι­νω­νικά. Δια­θέ­τουν δεκά­δες εργα­λεία και συσ­σώ­ρευση γνώ­σης και ισορ­ρο­πω­ντας ανά­μεσα στην ευε­λι­ξία και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα είναι σε θέση να επα­να­στα­τι­κο­ποι­ή­σουν την παρα­γωγή και δια­νομή τρο­φί­μων — παντρεύ­ο­ντας την και­νο­το­μία με την ανά­γκη. Δείτε το άρθρο Η γεωρ­γία μικρής κλί­μα­κας και οι Νέοι Αγρό­τες.

Σελίδα 4 από 6« Πρώτη...23456